Mezoterapia igłowa polega na dostarczaniu do skóry właściwej kwasu hialuronowego oraz substancji odżywczych, takich jak witaminy, aminokwasy, mikroelementy czy peptydy biomimetyczne. Odbywa się to za pomocą iniekcji, czyli przy użyciu strzykawki i igły. Dzięki temu składniki aktywne stosowanych preparatów podawane są od razu bezpośrednio do miejsc, które tego potrzebują.

Pokonanie bariery naskórkowej poprzez iniekcję pozwala na uzyskanie szybkich efektów rewitalizacyjnych. Składniki aktywne mają możliwość szybkiego działania, ponieważ wstrzykiwane są bezpośrednio do skóry właściwej, co zapewnia ich optymalną dostępność i stężenie.

Zabiegi mezoterapii igłowej stosowane w biorewitalizacji skóry wykorzystują dwa różne mechanizmy działania. Pierwszym z nich jest działanie substancji wstrzykiwanych w skórę. Drugim – efekt ogniskowego gojenia się skóry i jej samoregeneracji po licznych nakłuciach, do których dochodzi w trakcie zabiegu.

W medycynie estetycznej wykorzystuje się najczęściej gotowe preparaty do mezoterapii, produkowane pod kątem likwidacji konkretnego problemu. Znacznie rzadziej koktajle lecznicze są indywidualnie dobraną przez lekarza mieszanką związków leczniczych, regenerujących i odżywczych.

Mezoterapię iniekcyjną, jako metodę podawania substancji leczniczych, stosuje się także w likwidacji lokalnego namiaru tkanki tłuszczowej, cellulitu, rozstępów, przebarwień oraz w stymulacji wzrostu włosów.

 

Efekty zabiegu:

  • rewitalizacja skóry
  • intensywne nawilżenie
  • redukcja zmarszczek
  • znaczna poprawa kondycji i gęstości skóry
  • ujędrnianie i odżywianie skóry
  • niwelowanie rozstępów
  • redukcja cellulitu

 

Wskazania:

  • skóra wymagająca odżywienia i odmłodzenia
  • skóra pozbawiona blasku i jędrności
  • drobne, mimiczne zmarszczki
  • skóra zmęczona, wiotka
  • zasinienia i obrzęki pod oczami
  • rozstępy i cellulit

 

Przeciwskazania:

  • Alergia na którykolwiek składnik preparatu
  • choroby zapalne i infekcyjne skóry
  • opryszczka
  • ciąża, okres karmienia
  • ciężkie choroby układowe z zaburzeniami gojenia – np. cukrzyca, nowotwory
  • przyjmowanie leki przeciwzakrzepowe (aspiryna, heparyna, rywaroksaban, apiksaban, edoksaban, warfarin)